FANDOM


Cześć, ja jako człowiek pomocny chciałbym Wam dziś wytłumaczyć czym jest tak zawny "POK3MOŃSK1" i czym są "POK3MONY". 

Dobra, a więc do rzeczy :D

Pokemon <jako osoba> - kiedyś tylko osobniki płci żeńskiej, teraz też płci męskiej. Zazwyczaj są w wieku "małoletnim". Zazwyczaj są to laski puste niczym bęben maszyny losującej przed zwolnieniem blokady lub żelusie. Istnieje też coś takiego jak PokEmo. Pierwowzorem PokEmo jest Emo Martynka, która kilka lat temu podbiła polską część inernetu. Może starsi użytkownicy pamiętają ją i nadmiarny napływ pokemonów w tamtych latach. Nie będę pisać tutaj o tej całej historii, można poszukać jej bloga i poczytać wspaniałe i interesujące histore o jej chomiku, który kilka razy zmieniał płeć, o jej domniemanym mężu, którym był chyba Pudzian, o jej ciąży z papierosem itp. 

Pismo pokemonów - dialekt języka polskiego, dla niektórych dość trudny do opanowania. Charakterystycznym dla niego jest brak polskich znaków, skracanie słów, błędy ortograficzne lub usuwanie niektórych liter, najczęściej samogłosek. 

Stopnie zaawansowania:

Stopień 1, początkujący: MaSsSsSsSsh ŚfFeEetttT BuUdTkI

Stopień 2, mało zaawansowany: M4$$h $wEett bUuT|<|

Stopień 3, zaawansowany: ^^4$H $FeeT |3Ut|<|

Stopień 4, o k***a, ja p******e: /\/\ /-\@$$(|-| 5[=|=_|=_-|- |3()-|-|<|

Czasami stosuje się wymianę niektórych liter:

sz, ż, rz - sh

cz - ch 

ku - q 

r - l

Istnieją przeróżne zasady dotyczące zmiękczania słów, ale najlepiej nauczyć się ich w praktyce, dlatego nie znajdziecie ich w moim wpisie :3

Pokemony również przesadnie używają emotikonek, znaków zapytania lub wykrzykników. 


Co prawda, pokemoniasty nie jest już tak powszechny w polskich internetach i nie jest już obowiązkiem go znać, ale różne czasy mogą nastąpić i może się to przydać :3 To chyba na tyle, baju~